فضاي سبز درختان ناژوان
درختان از جمله عناصر اساسي حيات انسان به شمار مي روند كه از زمان پيدايش بشر تاكنون با او همراه بوده و نيازهاي مختلف آدمي را تأمين كرده اند در برخي از فرهنگها درخت از تقديس خاصي برخوردار بوده است در ايران قديم درختان چنار، خرما، انار، انجير به عنوان درختان مقدس به شمار مي آمدند درخت سرو نيز از جمله درختاني است كه جايگاه خاصي در نزد ايرانيان داشته و شاعران ايراني همواره آزادگي، رعنايي و زيبايي آنرا ستوده اند درختان همواره به عنوان يك منبع اقتصادي مهم مورد توجه بوده اند. در دنياي امروز ارزش هاي غيرقابل جايگزين زيست محيطي درختان از اهميت بيشتري برخوردار است هر درخت بالغ سالانه 6 كيلوگرم دي اكسيد كربن مصرف مي كند.
طرح اراضي ناژوان عمدتاً به دليل منابع طبيعي خود مورد توجه قرار گرفته است اما مثل كليه مواردي از اين دست در دنياي امروز بحث مهمي كه بر تمامي جنبه هاي برنامه ريزي تأثير
مي گذارد آن است كه تقدم به توسعه داده شود يا حفظ محيط زيست. در اين راستا طرح توسعه در اراضي ناژوان اساساً به معناي استفاده و بهره وري از منابع طبيعي اين محدوده در جهت گذراندن اوقات فراغت است.
حفظ فضاي سبز حاشيه رودخانه يك سنت تاريخي است حفظ ناژوان در شكل و مضمون كنوني خود مسئوليتي است عظيم و تجربه اي بي نظير در تاريخ شهرسازي (ايران)، زيرا تلاش مي شود كه با اتخاذ سياستي جامع و با يك برنامه ريزي گام به گام هدفمند مانع از پيشروي توسعه بي در و پيكر بر روي اراضي كشاورزي و باغها گردد.
نگهداري از پارك ايجاد شده حتي از ايجاد آن مهم تر مي باشد پاركي كه در اثر بي توجهي عدم شناخت از عوامل آسيب رسان رو به انحطاط ميرود نه تنها ضربه اي خواهد بود بر پيكر محيط زيست منطقه بلكه از نظر اقتصادي – اجتماعي سرمايه اي بي نظير را به باد خواهد داد كه جبران آن به اين زوديها ميسر نخواهد بود.
تبديل و اشغال اراضي مرغوب زراعي – توسعه فضاي سبز شهري در اراضي سنگلاخي – كوهستاني – كويري و افزايش روزافزون فضاي سبز در اراضي پست و با محدوديت هاي زراعي متعدد- كاهش منابع آب – افزايش هزينه هاي احداث و نگهداري فضاي سبز در مكان شهرها ، اين ضرورت را ايجاب نموده است كه ايجاد فضاي سبز و جنگل كاري پايدار يا به عبارتي (فضاي سبز صنعتي) با استفاده از گونه هاي جنگلي آندوميك سازگار و بادوام و كم هزينه – كم توقع و كم آب در اراضي ومراتع مخروبه وفرسايش يافته و يا اراضي كويري امكان پذيرد.
فضاي سبز در اراضي محدوده ناژوان شامل كليه سطوحي مي شود كه با پوشش گياهي مفروش شده اند. بر اين اساس باغها، بيشه ها، اراضي زراعي، پاركها، سبزه راهها و حاشية ماديها و …. جزو فضاهاي سبز مي باشند. وسعت اين سطوح حدود 1200 هكتار مي باشد به غير از سطوح پاركي كه عمدتاً در طرفين محور رودخانه شكل گرفته اند. بقيه مرزهاي سبزينگي فوق در اراضي ناژوان پراكنده شده اند و در گوشه و كنار محدوده مورد نظر به چشم مي خورند.
بر اين اساس به دليل ويژگيهاي خاص منطقه ناژوان كه هر يك داراي توانهاي اكولوژيك و نيز محدوديت هاي خاص خود مي باشد. ضرورت اختصاصي محلي براي جمع آوري – توليد و تكثير گونه هاي مزبور بررسي و قطعه زميني محصور واقع در خيابان باغ فردوس (لوله) ناژوان مناسب تشخيص داده شد و از ديماه سال 1382 اقدام به كشت و توليد جمعاً 40 گونه گياه شد كه به تفكيك به دسته هاي زير تقسيم مي گردد. (تا 80 گونه در دست افزايش است).
1- درخت و درختچه هاي جنگلي پايدار و خودرو مربوط به رويشگاههاي زاگرس غربي و جنوبي، سازگار با شرايط آب و هوايي و كليمايي منطقة ناژوان.
2- منتخب گياهان مرتعي و دارويي خودرو موجود در كوههاي اطراف كه مناسب جهت تثبيت خاك و جلوگيري از فرسايش و نيز مصارف دارويي و همچنين جهت غني سازي پوشش گياهي و كشت در اراضي ناژوان.
از جمله مهمترين نقش اين گياهان تأثيرات مطلوبي است كه بر آب و هواي منطقه پيراموني خود مي گذارد و همچنين كاهش گرد و غبار كه امر در آب و هواي خنك و پر گرد و غبار شهر اصفهان بسيار حائز اهميت است.
منبع :شهرداری اصفهان http://www.isfahan.ir
