جزاير نخل

جزاير نخل در دبي بزرگترين جزاير مصنوعي جهان هستند، آنها توسط نخيل كه يكي از شركت هاي ساختماني در امارات هست ساخته شده است، اين سه جزيره: نخل جميرا، نخل علي جبل و نخل ديرا نام دارند. اين جزاير به منظور جذب توريست توسط شيخ محمد اين رشيد آل مكتوم راه انداخته شده، هر كدام از آنها شبيه يك نخل مي باشد. كه راس آنها هلالي شكل است و هر كدام داراي محل اقامت و مراكز تفريحي رفاهي بزرگ مي باشد. آنها در خليج امارات عرب واقع شده اند و حدود 520 كيلومتر ساحل به دبي اضافه خواهند كرد. 2 جزيره اول تقريبا مي توان گفت شامل 100 ميليون متر مكعب صخره و ماسه مي باشند. جزيره نخل ديرا تقريبا حدود 1 ميليون متر مكعب صخره و ماسه را به خود اختصاص خواهد داد. تمام اين مواد از امارات متحد عربی فراهم خواهد شد. بين اين سه جزيره بيش از 100 هتل لوكس، آپارتمان و ويلاهاي لب ساحل بسيار شيك و منحصر به فرد، تفرحگاه هاي ساحلي، پاركهاي آبي، رستوران، مراكز خريد، مراكز ورزشي و چشمه هاي آب معدني است. ساخت نخل جميرا در جون 2001 آغاز شد. كمي بعد از آن كار نخل جبل علي آغاز شد، بعد از آن ساخت نخل ديرا كه از پاريس هم بزرگتر است اعلام شد. در حال حاضر نخل جميرا در حال توسعه و ساخت مي باشد كه تا 10-15 سال آينده كامل خواهد شد.

برای دیدن عکسهای مربوط به جزایر بروی ادامه مطلب کلید کنید

ادامه مطلب

منبع:http://mp3.alfamoon.com

منظره سازي کوهستان با استفاده از گياهان بومي

کلمات کلیدی :

 پارك هاي كوهستاني، دامنه هاي جنوبي رشته کوه البرز، دره جمشيديه، طراحي سازگار با محيط، گياهان بومي، منظر سازي طبيعي

چکیده مقاله :

 طبيعت، با وجود مقاومت و استحکام خود از حساس ترين و شکننده ترين اکوسيستم هاي جهان به شمار مي آيد. در ساليان اخير در اثر عواملي از قبيل گسترش شهرها، احداث جاده ها، بهره برداري بي رويه از منابع و گردشگري در کوهستان، مسايلي همچون تغييرات آب و هوايي، فرسايش خاک، سيل، تخريب پوشش گياهان بومي و جايگزيني با گياهان غير بومي بروز کرده اند بنابر اين تحقيق حاضر با هدف دستيابي به اصول و مباني طراحي در محيط کوهستان (به طور خاص پارک هاي کوهستاني) و حفظ و بازگرداندن پايداري به اين محيط انجام شده و منظرسازي طبيعي به عنوان رويکردي اکولوژيک و مبنايي براي مراحل شناخت و تحليل مورد توجه واقع شده است. از آنجا که استفاده از گياهان بومي در رويکرد مذکور مهمترين اصل است بنابراين برداشت ها و بررسي هاي ميداني بر روي گياهان بومي اكوسيستم دامنه هاي جنوبي رشته كوه البرز (در مقياس كلان) و اكوسيستم دره جمشيديه (در مقياس خرد) بر اساس معيارهاي زيبايي، دوام و پايداري نسبت به شرايط محيطي، مقاومت به خشكي و آفات و بيماري ها و توانايي نگهداري آسان انجام پذيرفته است. نتيجه اين مطالعات ارايه راهکارهاي طراحي پايدار دامنه هاي کوهستاني براي ايجاد پارک کوهستاني مورد نياز شهرها ست که از تخريب پوشش گياهي دره جلوگيري کرده و پايداري زيستگاه ها و رويشگاه هاي دره را تضمين مي نمايد. در نهايت، طراحي طرح توسعه پارک کوهستاني جمشيديه، با استفاده از گونه هاي بومي دره و رعايت اصول و الگوهاي منظرسازي طبيعي و با تاكيد بر ايده مناظر سايه (جنگل) و آفتاب (علفزار) صورت گرفته است. در نتيجه، منظري طبيعي و پايدار و سازگار با محيط ارايه شده است که مي تواند الگويي قابل تعميم براي طراحي پارک هاي کوهستاني دره هاي دامنه جنوبي البرز باشد. پارک هايي که علاوه بر هزينه هاي نگهداري پايين، به واسطه سازگاري با کوهستان، تبديل به مکاني مناسب براي حفاظت از گياهان بومي باشند.

دریافت ادامه مقاله

منبع:www.hamkelasy.com

منبع:www.mohit-zist.com

داود اکبري ١

محمد علي رجبي ٢

گروه مهندسي نقشه برداري – دانشکده فني – دانشگاه تهران

تلفن: ۸۲۰۹۵۲۱۶

ضرورت ايجاد پارک جنگلي در اکثر مناطق کشور ، ما را بر آن واداشت تا به طراحي آن از طريق سيستم اطلاعات مکاني بپردازيم. منطقه مورد مطالعه پارک جنگلي باغو است که در اطراف شهرستان مينو دشت واقع گرديده , وسعت آن بالغ بر ۱۰۰ هکتار و ارتفاع آن از سطح درياي آزاد از ۲۰ تا ۴۳ متر در نوسان است. شيب عمومي باغو بين ۳ ۰ درصد و فاقدپستي و بلندي مي باشد.

در این تحقيق ابتدا مناطق قابل برنامه ريزي براي تفرج و مناطق غير قابل برنامه ريزي مشخص گرديد، سپس براي مناطق قابل برنامه ريزي براي تفرج با توجه به جاده هاي اصلي و فرعي موجود، تيپ هاي درختي و در مواردي با دخالت نظر طراح واحدهاي ارزيابي انتخاب گرديد. آنگاه با توجه به مطالعات انجام شده و نقشه هايي که تهيه گرديده است و همچنين باعمليات ميداني و جنگل گردشي فاکتورها يي به عنوان عوامل ارزيابي واحد ها تعيين گرديدند و براي هر يک از عوامل فوق مدل مربوط به آن با توجه به شرايط رويشگاهي مشخص و ارا ئه گرديد. تشريح هر واحد جداگانه انجام و با تشکيل جدول مربوطه، هر کدام از واحدها با عوامل مذکور مورد محک قرار گرفت و نمره هاي کمي و کيفي براي آن منظور و با جمع بندي نمرات مربوطه، توان هر يک از واحدها تعيين و در پايان با وصل نمودن واحدهاي مربوط به هر يک از طبقات، نقشه طبقه بندي توان تفرجي تهيه گرديد.

تاريخ پارک داري در دنيا به ايران برمي گردد و بنا به اسناد معتبر تاريخي، ايران باستان بنيانگذار پارک در کره خاکي است . در عصر قديم ، در ايران مناطقي را تحت عنوان شکارگاه براي تفرج و شکار سران مملکت در نظر گرفته شده که در فصول خاص حيات وحش مورد حمايت قرار مي گرفتند و درفصول خاصي نيز شکار در آن انجام   مي گرفت که اين موضوع را مي توان مبدأ مديريت حيات وحش که امروزه در پناهگا ه هاي حيات وحش وجود دارد ملاحظه نمود . در اين ميان اولين منطقه جنگل هاي حفاظت شده در ايران باستان انجام گرفت و آن جنگل سروي بوده که توسط گارد سلطنتي خشايار شا ه حفاظت مي شد و نيز با غ هايي جهت تفريح عموم در آن عصر احداث مي شده که به اصطلاح پرديس ناميده مي شودکه يک واژه سانسکريت بوده و در زبان انگليسي هم به همان اسم وارد شده است . از نمونه پاراديس هاي قديم مي توان باغ ارم شيراز، فين کاشان، گلشن طبس و باغ نظر اصفهان را نام برد .

نوع تکامل يافته پاراديس به چهار باغ معروف بوده که در زمان ساسانيان متداول شده است . اکثر ميادين و با غ هاي به جامانده در اصفهان يادگار هنر پارک سازي عصر قديم است . در طول تاريخ کشور ما، به تدريج با غ ها و شکارگا ههاي اختصاصي توسعه يافت و همزمان با افزايش جمعيت و گسترش شهرها اقدام به ايجاد باغ هاي ملي، ميادين و پار ک هاي عمومي با فرم و مشخصات متفاوت گرديد . استفاده از منابع طبيعي به ويژه جنگلها به منظور احداث پارک ها و تفرجگا ه هاي جنگلي در دهه هاي اخير نيز مورد توجه جدي قرارگرفت .بسياري از پار ک ها، در ساير استا ن هاي خارج از شمال کشور احداث گرديد. پس از انقلاب به خصوص در دهه اخير با توجه به سياست هاي دولت و نياز مردم به تفريح و تفرج سطح پار ک هاي جنگلي در شمال کشور افزايش چشمگيري يافت به طوري که از ۵ هزار و ۷۱۵ هکتار به ۲۲ هزار و ۳۶۷ هکتار رسيده است. گسترش بي رويه جمعيت و توسعه مناطق مسکوني شهري، زندگي شهرنشيني و تراکم جمعيت در شهرها، افزايش بي رويه آلايند ه ها، آلودگي هاي زيست محيطي و آلودگي هاي هواي شهرها بخصوص کلان شهرها از جمله مسائلي هستند که مردم و شهروندان را بر آ ن داشته است که همواره، حتي به عنوان{ پناهندگان زيست محيطي به عرصه جنگل ها، دامان کوه ها،دشتها و طبيعت پناه ببرند}